วันเสาร์ที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2557

สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการเรียนการสอนรายหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้


                   
               จากการเรียนวิชาหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้กลุ่มสาระภาษาอังกฤษ รายวิชานี้ได้ให้ความสำคัญกับการใช้เทคนิคการสอนภาษาที่หลากหลาย โดยอยู่ภายใต้แนวคิดแก่นหลักของหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน ซึ่งจากการศึกษาในรายวิชานี้จะเห็นได้ว่าหากครูมีความรู้ในการนำหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานมาใช้ ก็จะทำให้รู้แจ้งในวิธีการกำหนดเป้าหมาย
ในการสอนจัดการเรียนรู้แก่นักเรียน และบริหารกิจกรรมการเรียนการสอนในห้องเรียนได้อย่างมีคุณภาพ ตามสาระและมาตรฐานการเรียนรู้นั้นๆ นั่นก็หมายความว่าในการออกแบบแผนการเรียนการสอน ครูผู้สอนจะต้องมีความรู้ในเรื่องของหลักสูตรการจัดการเรียนรู้อย่างชัดเจนเพื่อที่จะนำไปสู่การออกแบบแผนการสอนที่มีประสิทธิภาพ ทั้งนี้สาระและตัวชี้วัดในหลักสูตรจะเป็นตัวนำไปสู่กานจัดตั้งวัตถุประสงค์ที่มีความสอดคล้องกัน ฉะนั้นแล้วหากดิฉันในฐานะนักศึกษาครูมีความรู้ความเข้าใจในส่วนนี้อย่างกระจ่างแล้ว  ก็จะทำให้เกิดการจัดการเรียนรู้ที่ตรงตามวัตถุประสงค์และสร้างหรือเลือกเครื่องมือในการวัดและประเมินได้ตามตัวชี้วัดที่ต้องการสอนในแต่ละสาระ และมาตรฐาน และวัตถุประสงค์ที่ได้กำหนดไป รวมทั้งมีความครอบคลุมกับกิจกรรมที่ครูมอบหมายให้นักเรียนได้เรียนรู้ปฏิบัติอีกด้วย
         จากการเรียนในรายวิชานี้ ทำให้ได้เกิดความเข้าใจถึงหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช  ที่ประกอบไปด้วยสาระ และมาตรฐานสำหรับการเรียนการสอนวิชาภาษาอังกฤษไว้ทั้งสิ้น 4 สาระ 4Cs นั้นคือ สาระที่หนึ่ง Language for Communication, สาระที่สอง Language for Culture, สาระที่สามLanguage and Relationship with Other Content, สาระที่สี่ Language and Relationship with Community and the World  ลึกลงไปในแต่ละสาระจะมีมาตรฐานและตัวชี้วัดกำหนดเป็นแนวทางการจัดการเรียนรู้เอาไว้ ในรายวิชาภาษาต่างประเทศได้มีการคลอบคลุมทักษะภาษาและการนำไปใช้ไว้อย่างน่าสนใจ ทั้งทักษะการฟัง พูด อ่าน เขียน เพื่อให้นักเรียนได้เกิดพัฒนาการตามตัวชี้วัดในระดับชั้นเรียนที่ระบุไว้อย่างชัดเจน ทำให้ครูผู้สอนสามารถออกแบแผนการเรียนรู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
                นอกจากเกิดการเรียนรู้ในรายละเอียดและเนื้อหาของหลักสูตรแล้ว ดิฉันก็ยังเกิดความเข้าใจยิ่งขึ้นในทฤษฏีหรือหลักการสอนภาษาต่างๆ ทั้ง The Direct Method คือ การสอนโดยชี้ให้เห็นโครงสร้างก่อนแล้วค่อยสอนให้เห็นถึงตัวอย่าง รายละเอียดอื่นๆ  ซึ่งตรงกันข้ามกับวิธีการสอนแบบ Indirect Method ที่สอนให้เห็นถึงตัวอย่าง รายละเอียดต่างๆ ก่อนแล้วค่อยสอนให้เห็นโครงสร้าง อีกทั้งยังสามารถพบได้ทั่วไปในแผนการสอนแบบPPP  นอกจากนี้ยังมีวิธีการสอนแบบThe Audio-lingual Method ที่เน้นการออกเสียง การสื่อสารกัน โดยให้ผู้เรียนฝึกซ้ำๆ จนเกิดความคล่องแคล่วแล้วก็นำไปปฏิบัติจริงได้  นอกจากนี้Task – based ก็ถือได้ว่าเป็นวิธีการสอนหนึ่งที่มีความน่าสนใจ เพราะเน้นให้ผู้เรียนได้เรียนรู้จากการปฏิบัติของผู้เรียนเอง ไม่ว่าจะเป็นงานเดี่ยว งานคู่ หรืองานกลุ่มที่ร่วมมือกันทำจนได้ผลของงานและเกิดการเรียนรู้ขึ้น ซึ่งสอดคล้องกับหลักสูตรแกนกลางที่ว่า เน้นผู้เรียนสำคัญ ครูผู้สอนทำหน้าที่เป็นเพียงผู้อำนวยความสะดวก (Facilitator)ในการจัดการเรียนรู้เท่านั้น
          นอกจากวิธีสอนแล้ว เทคนิคการสอนภาษาก็นับว่ามีความสำคัญอย่างมากเช่นเดียวกันในการสอนภาษาอังกฤษในประเทศไทยในปัจจุบัน จากการเรียนรู้จากรายวิชานี้สามารถพบได้ว่าพบได้ว่าในชั้นเรียน ปัจจุบันจะมุ่งเน้นให้นักเรียนสามารถสื่อสารในชีวิตประจำวันได้ ซึ่งจะแตกต่างกับการสอนภาษาอังกฤษในอดีตที่ครูผู้สอนจะเน้นให้นักเรียนเรียนไวยากรณ์เพื่อเพียงแค่สอบผ่านมากกว่าการสนทนา ดังนั้นการนำกิจกรรมหรือเทคนิคการสอนที่น่าสนใจที่นำมาใช้เน้นทักษะการสื่อสารมาใช้ในชั้นถือเป็นสิ่งที่กระตุ้นให้นักเรียนเกิดการเรียนรู้ เช่น   Role Play,  Chain Drill, Information Gap, Chant, Game และวิธีการสอนต่างๆอีกมากมายที่จะทำให้นักเรียนสามารถพัฒนาทักษะการสื่อสารได้ นอกจากนี้ก็ยังส่งเสริมให้นักเรียนทำงานร่วมกับผู้อื่นอีกด้วย ไม่ว่าจะเป็น Pair Work, Group Work  ที่ส่งเสริมให้ชั้นเรียนเกิดการเคลื่อนไหว ไม่น่าเบื่อหน่าย  ซึ่งด้วยปัจจัยต่างๆ เหล่านี้ก็จะทำให้ผู้เรียนมีเจตนคติที่ดีต่อการเรียนภาษาและเกิดการเรียนรู้ที่ต่อยอดได้อีกสืบเนื่องต่อไป สุดท้ายนี้ต้องขอขอบคุณอาจารย์นิรุธ ชุมสวัสดิ์ ที่ได้ให้คำแนะนำที่ดีในการพัฒนานักศึกษากาครูอย่างดิฉันให้เกิดการเรียนรู้และมอบความรู้อันดีเหล่านี้ให้ดิฉันนำไปใช้ในการพัฒนาการสอนภาษาอีกสืบไป
         


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น